06:49 Mércores, 19 de Xuño de 2019
Terra e Tempo. Dixital Galego de pensamento nacionalista.

23-09-2010

Asistimos á maior ofensiva contra os peares do chamado “modelo social europeo”

Para paralos hai que parar!

Valorar (12)

FRANCISCO XESÚS JORQUERA CASELAS



En marzo de 2010 iniciaba as miñas colaboracións no Terra e Tempo, cun artigo adicado ao Gobernador do Banco de España titulado "O Señor Gobernador ataca de novo".

Naquel artigo aludía ao intento de divorciar economía e política, de facer crer que só hai unha política económica posíbel  e, xa que logo, confiar o seu deseño a órgaos de aparencia técnica e independente, non suxeitos ao control político democrático. O intento de desprestixiar a política, alertaba, ía tamén nesa dirección.

Decia todo iso a colación das propostas de Miguel Angel Fernández Ordoñez, Gobernador do Banco de España.

Seis meses despois, todas as propostas defendidas polo Banco de España -coincidentes,  polo demais, coas receitas do FMI, do Banco Central Europeu ou do Ecofin- foron seguidas polo Goberno español ao pé da letra: recorte drástico do gasto público, en particular na súa vertente produtiva e social; reestruturación do sector financeiro para diminuir o peso das caixas  e bancarizalas;  abaratamento do despido...

E seis meses despois, ao fomento do antipoliticismo súmase agora a campaña de desprestixio do movemento sindical.

A cruzada da baronesa de Madrid, Esperanza Aguirre, contra "o despilfarro" dos liberados sindicais é só un episodio máis desta campaña. A mesma aforradora baronesa que destina inxentes recursos públicos a centros de ensino católicos e ao encontro do Papa coa xuventude ou  outorga a xestión da sanidade pública a empresas privadas. As mesmas políticas que en Galiza impulsa Feixóo.

Atacando ao movemento sindical queren acabar cun dos últimos diques para consumar o  derrubo do xa raquítico "estado do benestar".  A propia reforma laboral que motiva a convocatoria de folga ataca a negociación colectiva, pear básico da acción sindical.

Atácase ao movemento sindical por convocar unha folga  "inoportuna", pois a situación  económica sei que non está para folgas  (cantas horas de traballo se perderon para ver as glorias da "roja" coa  complacencia xeral?).

Dísenos tamén que a folga de nada serve, pois a reforma laboral xa está aprobada e en vigor.

Fronte aos que acreditan na pouca utilidade da convocatoria de folga,  permítanme uns pequenos recordatorios.

O FMI, a Comisión Europea, os grandes poderes que nos tutelan, louvan as medidas de axuste do goberno, pero advírtenlle que non chegan, que fan fallan "máis reformas estruturais".

O Sr. Gobernador do Banco de España, que tanto ilumina ao Goberno, ven de afirmar que a reforma laboral "é insuficiente".

E o goberno español, obediente el, toma boa nota:

Anuncia para fin de ano  unha  reforma das pensións que terá como eixos o retraso da idade legal de xubilación até os 67 anos, o aumento dos anos de cotización para poder acceder ás percepcións e o incremento do periodo de cómputo, que provocará unha diminución da pensión media.

Doutra banda, enceta a subasta do patrimonio público e o camiño para a progresiva privatización de infraestruturas e servizos. Servan os seguintes exemplos para ilustralo:

- O novo modelo de xestión aeroportuaria terá como característica principal a entrada de capital privado na sociedade que explota os aeroportos, no camiño da súa total privatización.

- O Goberno está derivando as principais actuacións en materia de infraestructuras a "plans de colaboración público-privada". Á parte de representar unha hipoteca futura para as finanzas públicas, ábrese á porta para que as actuacións nesta materia estean submetidas aos intereses do sector privado -grandes constructoras- e as  prioridades que estas definan.

- En congruencia co devandito, dísenos que se acabou o "todo gratis" (como se non custearamos as infraestructuras e servizos públicos cos nosos impostos), que hai que implantar un modelo de "pago por uso". (Que ninguén o dubide, primeiro serán as infraestructuras, despois serán servizos públicos como a sanidade ou o ensino).

Asistimos pois, á maior ofensiva desde o inicio da democracia contra os peares do por eles chamado "modelo social europeo" para abrir  camiño a un capitalismo salvaxe. Unha ofensiva, curiosamente, protagonizada por un Goberno que se di socialdemócrata. Para que trunfe teñen que desarmar á sociedade, facernos crer que non hai outras políticas posíbeis. Sementar resignación.

O día 29 está en xogo que o Goberno español e os poderes económicos se sintan lexitimados para seguir afondando nese camiño ou que a sociedade os faga parar.

O día 29 hai que vencer á resignación.


Engade o teu comentario:

Os campos marcados con* son obrigatorios.







© Fundación Bautista Álvarez de Estudos Nacionalistas
Terra e Tempo (ISSN 1575-5517)
Avenida de Lugo, 219, 1º, 15703 • Santiago de Compostela • Galiza
981 57 02 65 – info#code#terraetempo#code#gal

A Fundación recibiu unha axuda da Deputación da Coruña na convocatoria de 2018 para a mellora da utilidade de páxina web. Deputación da Coruña