17:59 Domingo, 07 de Agosto de 2022
Terra e Tempo. Dixital Galego de pensamento nacionalista.

24-12-2015

Os problemas e limitacións eran previos e teñen a ver coa ruptura da unidade do nacionalismo galego e coa conxuntura política no Estado español

Demoledor

Valorar (134)

FRANCISCO RODRÍGUEZ SÁNCHEZ



Non vou facer grandes análises. Moito menos recorrer a xustificar uns resultados demoledores, inesperados para min na súa contundencia. Simplemente, polo de agora, vou sinalar algunhas evidencias. Porén, antes, quero recoñecer, subliñar e agradecer  o esforzo realizado polas persoas que participaron activamente na campaña de Nós. Candidatura galega. Permítaseme facelo, de maneira especial, con Carlos Callón, Noa Presas, Olalla Rodil e Carme Adán: excelentes,  representando a única opción nacionalista que había. Enténdase, entón, que nada tivo a ver a campaña realizada, en calquera das súas dimensións, cos resultados obtidos.

Os problemas e as limitacións eran previos e teñen a ver coa ruptura da unidade do nacionalismo galego e coa conxuntura política no Estado español. Respecto da primeira cuestión, parece claro que, de térense presentado unidas as distintas formacións que se autoproclaman  nacionalistas, habería opción a obter representación no Congreso, malia for de forma moi axustada. Respecto da segunda, a máis influente e determinante neste momento, cómpre aclarar, máis unha vez, cuestións evidentes que, continuamente, se pretende agochar por parte de quen, en nome de Galiza, se dispuxo a favorecer un deseño de reformulación do sistema de partidos para o réxime recuperar a lexitimidade social en crise. O argumento fundamental, non o esquezamos, é que Galiza, por si, non é capaz de expresar unha vontade política suficiente para facerse valer. Necesitamos apoiarnos en forza allea. É unha forma de encarar a debilidade electoral do nacionalismo na Galiza, a súa fraxilidade ideolóxica na sociedade. Sen dúbida, esta fraxilidade social e electoral existe. Acaba de manifestarse de forma contundente. Claro está que agravada pola colaboración entusiasta de quen emite esas mensaxes e colabora á confusión e á fraxilidade desde dentro, favorecendo a aplicación do deseño españolizador. Non me cabe a menor dúbida que algúns miles de nacionalistas conscientes non tiveron o menor escrúpulo en votar unha candidatura que non o era, simplemente por acreditar en que insería a suficiente dose de galeguismo na enxurrada poliédrica, televisiva e española de Podemos, a máis eficaz para acabar con Raxoi e rexenerar o sistema, segundo a oratoria do seu carismático líder.

A cousa é seria. Non hai máis que mirar para os resultados electorais. Fágome a seguinte pregunta:  que significou  para o nacionalismo catalán, vasco e galego a irrupción de Podemos? A resposta é clara: o seu retroceso significativo, máis ou menos agravado, segundo a súa fortaleza e o a súa estrutura de poder. En Catalunya, no contexto dun proceso independentista, as opcións nacionalistas quedan co 31% do voto, en segunda e cuarta posición. En Euskadi, resiste o PNV, mais en segunda posición, e Bildu pasa de seis deputados a dous, con 100.000 votos menos. No noso país, Galiza, o nacionalismo perde algo máis de 100.000 votos e fica sen representación no Congreso. Podemos, con ou sen os  adobíos pertinentes, é a primeira forza política en Catalunya e Euskadi, e a segunda aquí. Desde logo, o esqueleto vertebrador de Podemos non é o nacionalismo, senón unha aposta pola vertebración de España reducíndoo dentro dunha dialéctica política que necesita, de forma urxente, unha domesticación do caso catalán con base social dentro da propia Catalunya, e a enunciación de discursos dialogantes (canta a súa sinceridade e fiabilidade? cais os seus límites?) desde España.

A gravidade da situación na Galiza non se nos oculta. Porque, ademais, a nova forma de facer política usa dun recurso vello en forma desconsiderada: a confusión, a trapallada. Imos vivir xa unha das súas primeiras consecuencias prácticas coa suposta intención de conformar un grupo parlamentar propio do que, aquí, como máscara, se denomina En Marea. O que hai na realidade é unha coaligazón de partidos, Podemos, IU e Anova. Non outra cousa. Os deputados e deputadas eleitas a eles pertencen. É máis, o Ministerio do Interior, non sei se el tamén trapalleiro, informando nas súas páxinas oficiais sobre as Eleccións Xerais 2015, deixa claro que, na Galiza, a candidatura vai encabezada por PODEMOS, sen nada máis antes que teña valor xurídico ou legal algún.

Por hoxe abonda.  Estamos nunha encrucillada, difícil. Porén, sería un erro grave deixarse guiar só polas dificultades electorais do nacionalismo na Galiza, nunha conxuntura como esta, para xustificar a súa desaparición como alternativa política específica e diferenciada. E dígoo desde unha posición anímica que me fai comprender mellor os sufrimentos e tristezas polos fracasos, non electorais, senón históricos, que tiveron que padecer moitos dos nosos predecesores, a comezar por Rosalía e Castelao. E valorar unha diferenza crucial: malia todo, temos un instrumento dun valor incalculábel para a acción social e política, como nunca tivo o país. Non nos deixemos arrombar por esta difícil e complexa conxuntura!!!


-------------------------------------------------------------------------------------------------
Nota da Fundación Bautista Álvarez, editora do dixital Terra e Tempo
As valoracións e opinións contidas nos artigos das nosas colaboradoras e dos nosos colaboradores -cuxo traballo desinteresado sempre agradeceremos- son da súa persoal e intransferíbel responsabilidade. A Fundación e mais a Unión do Povo Galego maniféstanse libremente en por elas mesmas cando o consideran oportuno. Libremente, tamén, os colaboradores e colaboradoras de Terra e Tempo son, por tanto, portavoces de si proprios e de máis ninguén.


anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 seguinte

[29-12-2015 22:15] Raño comentou:

Arrumbar toca e capear o novo escenario. A independencia de Catalunya está en marcha, un partido estatal racha co uniformismo. Ser pragmáticos é entender que a dialéctica non pasa por nós. Témolo merecido pola autocomplacencia interna e a falla dun análise claro.

[29-12-2015 20:31] durruti comentou:

Disolución da UPG e do PC como fracaso da dictadura do proletariado e das sus plataformas BNG e EU, NON QUEDA OUTRA!!!!

[29-12-2015 20:00] Xaquín López comentou:

" Esta época de confusión política e social intencionadas que vivimos hoxe debemoa combatela coa necesaria claridade argumental e de ideas que poidan chegar ao noso confuso e asoballado pobo"
Xosé Antón,o teu texto,punto por punto,podería suscribilo calqueira bispo no SXIX ante os estragos causados nas sinxelas xentes do común polo liberalismo envilecedor. Ahí,no século XIX é onde estades.

[29-12-2015 19:30] Gamela comentou:

Eu, coma Carme, lin o artigo por segunda vez... e cal foi a miña sorpresa cando 1º vexo que se publican tódolos comentarios (sen censura algunha), noraboa! 2º Que existe un botón para enviar este artigo (ou calquera outro) directamente á rede galega por excelencia, Cabozo! e 3º comprobo con ledicia que no cerne da fundación da UPG existen moitas críticas ao "Demoledor" e son críticas todas elas moi sensatas e pertienentes! Así pois, parabens, no caso de este sexa o camiño que nos leve a entendermonos dunha puñetera vez a tódolos galegos sen máis reviravoltas! IMAXINADES o que podería suceder en 2016 en Galicia se esto que estou dicindo non fose -coma sempre- outro espellismo ? Saúde.

anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 seguinte
Engade o teu comentario:

Os campos marcados con* son obrigatorios.







© Fundación Bautista Álvarez de Estudos Nacionalistas
Terra e Tempo (ISSN 1575-5517)
Avenida de Lugo, 219, 1º, 15703 • Santiago de Compostela • Galiza
981 57 02 65 – info#code#terraetempo#code#gal

A Fundación recibiu unha axuda da Deputación da Coruña na convocatoria de 2018 para a mellora da utilidade de páxina web. Deputación da Coruña